rozprawa.jpg
PLONOWANIE I JAKOść NASION łUBINU ŬãłTEGO ORAZ JEGO WPłYW NASTęPCZY W WARUNKACH STOSOWANIA KONWENCJONALNEJ UPRAWY ROLI I WIELOLETNICH UPROSZCZEń UPRAWOWYCH
Agnieszka Faligowska
ISBN 978-83-7160-911-4,  
I,
2018,
pages: 112,
postdoctoral thesis
Topic: Agronomy and Bioengineering
Price: 0.00 PLN

Książka nieprzeznaczona do sprzedaży

Głównym celem badań było określenie wpływu trzech systemów uprawy roli (konwencjonalnego, uproszczonego i siewu bezpośredniego) na rozwój roślin, plonowanie, wartość siewną i paszową nasion oraz efekty ekonomiczne uprawy łubinu żółtego. Dodatkowo oceniono wpływ systemu uprawy roli i zróżnicowanego nawożenia azotem na plonowanie pszenicy ozimej i rzepaku ozimego oraz wpływ następczy łubinu żółtego.

Doświadczenia polowe przeprowadzono w latach 2012–2017 w Zakładzie Doświadczalno-Dydaktycznym w Złotnikach, należącym do Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Doświadczenia założono jako dwuczynnikowe, w układzie split-plot w czterech powtórzeniach. Czynnikiem pierwszego rzędu był system uprawy roli (konwencjonalny, uproszczony, siew bezpośredni). Czynnikiem drugiego rzędu w doświadczeniach z pszenicą ozimą i rzepakiem ozimym było nawożenie azotem w dawkach: 0, 60, 120, 180 kg·ha−1.

Rozwój łubinu żółtego był najbardziej determinowany warunkami pogodowymi w czasie wegetacji. W doświadczeniu nie stwierdzono istotnych różnic między uprawą konwencjonalną a uproszczoną: w obsadzie roślin, LAI, suchej masie korzeni i brodawek korzeniowych, liczbie kwiatów na pędzie głównym i na pędach bocznych na roślinie, kwiatów poddanych aborcji, wysokości roślin, liczbie strąków i nasion na roślinie, a także w plonie nasion i wydajności białka. Uprawa konwencjonalna zapewniała najwyższy dochód rolniczy oraz najniższy koszt produkcji nasion.

Na podstawie przeprowadzonych badań należy stwierdzić, że pszenica ozima uprawiana bezpośrednio po łubinie żółtym plonowała wyżej o 1,2 t·ha−1 (19,3%) niż na stanowisku po rzepaku ozimym. Optymalna dawka azotu dla pszenicy wynosiła 120 kg·ha−1. Dawka azotu 180 kg·ha−1 nie powodowała istotnego przyrostu plonu pszenicy ozimej w porównaniu z dawką 120 kg·ha−1.

W porównaniu z uprawą konwencjonalną, rzepak ozimy plonował istotnie niżej, o 12,0% w uprawie uproszczonej i o 47,7% w siewie bezpośrednim. Najwyższy plon rzepaku ozimego uzyskano po zastosowaniu dawki azotu 180 kg·ha−1.

Słowa kluczowe: łubin żółty, uprawa, plonowanie, przedplon pszenica ozima, rzepak ozimy

Our journals

Nauka Przyroda Technologie
 
Acta Scientiarum Polonorum
 
Acta Scientiarum Polonorum
 
Roczniki AR - Seria Ekonomia
 
Roczniki AR - Seria Botanika - Steciana
 
Folia Forestalia polonica
 
Wieci Akademickie